In een interview met journalist Anna Popken delen de eigenaren van een minibieb in Zeist hun verhalen. Hun leukste herinneringen en de reden waarom ze ervoor hebben gekozen om deze kleine bibliotheek in hun tuin te plaatsen, komen aan het licht. Dit is aflevering 3 van de serie.
Met zijn witte buitenkant, twee groene deurtjes met rode knopjes en een zwart dak dat naar de lucht reikt, is de minibieb van Bella Renzema bijna een exacte kopie van het huis erachter. ‘Ooit als cadeau gekregen en nu nog steeds heel gelukkig mee,’ zegt Bella trots.
‘Op een gegeven moment weet je niet meer wat je moet vragen voor je verjaardag. We geven elkaar om de tien jaar een uniek cadeau. Op mijn 60ste verjaardag was dat een grote rode Engelse telefooncel in onze voortuin, en voor mijn 70ste was dat de minibieb. Mijn zoon gaf hem mij cadeau, maar degene die je nu ziet staan is niet het oorspronkelijke cadeau,’ legt Bella uit. Ze staat op en wijst naar het oorspronkelijke cadeau in de voortuin. ‘Die leek nog meer op ons huis,’ voegt ze toe. ‘Hij ging helaas lekken, dus moest er een nieuwe komen. Ook de nieuwe is door mijn zoon geregeld; hij vond iemand om weer met een foto van de woning een nieuwe bieb te maken,’ vertelt ze verder terwijl ze haar stoel weer opzoekt.
Bella’s minibieb heeft geen specifiek thema, en iedereen kan er allerlei soorten boeken en andere dingen in kwijt. Volgens Bella is er iemand in de buurt die er allerlei gehaakte dingetjes erin legt, eens in de zoveel tijd. ‘Soms is dat een sjaaltje of knuffeltje, alles komt voorbij.’
Bella en haar man zijn gepassioneerde boekenliefhebbers. ‘Wij lezen graag papieren boeken en kranten, lekker ouderwets, maar dat werkt voor ons juist fijn. Zelf maak ik ook graag gebruik van andere minibiebs. Ik ken ook wel een paar andere eigenaren. Als ik een minibieb bezoek, maar ook andersom, wordt er soms gevraagd of er nog iets interessants tussen zit en of ze kunnen helpen. Die korte vraag zorgt vaak voor leuke gesprekken en contacten. Ik vind het ook leuk om te zien dat als er iemand is en een andere bezoeker komt, ze netjes op elkaar wachten en soms een kort gesprek aangaan. Het is juist mooi om dat contact te zien.’
‘Nu moet ik gaan nadenken wat ik wil hebben voor mijn 80ste verjaardag,’ vertelt Bella glimlachend naar haar man toe.
Aan het begin hadden ze zo’n 15 bezoekers per dag, nu zijn dat er ongeveer 10. Bella en haar man kunnen het goed in de gaten houden vanuit de voorkamer, maar ze zijn er natuurlijk niet de hele dag om te gaan turven.
Bella hoeft niet bang te zijn dat de minibieb ooit leeg raakt. Met oud en nieuw dit jaar haalde ze alle boeken eruit en een paar dagen daarna was hij alweer helemaal gevuld. Ze zorgt ervoor dat vieze of oude boeken worden verwijderd en brengt deze soms naar de kringloop. Ze merkt op dat de prijzen bij de kringloop enorm zijn gestegen voor boeken. ‘Vroeger ging ik wel eens met mijn dochter naar de kringloop en dan kocht je een boek voor veertig cent. Nu is dat al gauw vier of drie euro.’ Door de gestegen prijzen in kringloopwinkels vindt Bella het idee van een minibieb juist leuker. ‘Aah, kijk daar is weer iemand. Zie je de fiets?’ reageert ze enthousiast terwijl ze wijst naar haar eigen minibieb voor in de tuin.
Luister hier hoe Bella haar bezoekers herkent maar niet ziet:
Jouw advertentie hier? Neem contact op!
Zeisters.nl nieuwsbrief
Schrijf je gratis in voor de nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte van het laatste nieuws uit Zeist.
